Empatia
Stefanie Bollen is verlies- en rouwconsulent en oprichter van Empatia. Vanuit verschillende opleidingen en een FKC-achtergrond begeleidt ze mensen die vastlopen in gevoelens die moeilijk te benoemen zijn. Dit doet ze vanuit een diepgaand inlevingsvermogen en een sterk intuïtief aanvoelen. Ze creëert een veilige ruimte waarin alles er mag zijn, zonder oordeel of druk om te moeten veranderen..
kernn. doet…
Printdesign
Merkstrategie
Branding
Logo
Rouw kent geen tijdslimiet
Empatia vertrekt vanuit de overtuiging dat rouw en emotionele pijn geen vast traject of tijdslimiet kennen. Wat iemand meedraagt, verdient aandacht, erkenning en een plek.
Soms voelt het leven als voortdurend boven water moeten blijven, terwijl er onder de oppervlakte veel beweegt. Zoals een eend die ogenschijnlijk rustig drijft, maar onder water stevig moet trappelen. Stefanie wil die rugzak niet wegnemen, maar draagbaar maken. Ze vertrekt niet vanuit het oplossen van problemen, maar vanuit het samen verkennen van wat er leeft. Zodat er meer ademruimte, lichtpuntjes en verlichting kan zijn.
Niet kapot te krijgen, maar wel getekend
Wat we meemaken, laat sporen na. Net zoals in de natuur, waar elke verandering zichtbaar wordt in de nerven van een blad of de jaarringen van een boom, dragen ook wij onze ervaringen met ons mee.
Daarom werd de Ginkgo biloba het symbool van Empatia. Het is één van de oudste boomsoorten ter wereld en overleeft de meest extreme omstandigheden. Hij groeit opnieuw, zelfs na zware schade (in Hiroshima liepen ginkgo's na de bom opnieuw uit). En hij groeit langzaam, maar duurzaam. Net zoals rouw: geen fase met een eindpunt, maar iets wat je leert dragen.
Sporen die blijven
Het symbool is het blad van de Ginkgo biloba. De fijne vertakkingen in het blad doen denken aan de lijnen in onze huid, de sporen van wat we hebben gevoeld, beleefd en doorstaan. Ook in de rest van de huisstijl komen handgemaakte afdrukken van het blad terug. Letterlijk een afdruk, figuurlijk een indruk.
Zoals een boom ruimte en lucht nodig heeft om te groeien, zo heeft ook de mens nood aan ademruimte. Wanneer gevoelens zich opstapelen en vastzetten, ontstaat er spanning. In het hoofd, maar vaak ook in het lichaam. Empatia biedt die ruimte. Letterlijk en figuurlijk.
Sommige littekens blijven moeilijk te helen.
